แม้แต่ความเหงา ก็ยังกลัวที่จะเหงา [ สวัสดีความเหงา เพื่อนเก่าที่ไม่เคยห่างหาย]

สวัสดีความเหงา
เธอช่างเป็นเพื่อนเก่าที่แสนดีของฉัน
ไม่มีวันไหนเลยที่เธอจะห่างหายไปไกลจากกัน
แม้ (โดยเฉพาะ) วันที่ฉันรู้สึกว่าไม่เหลือใคร
 
สวัสดีความเหงา
ขอบใจที่คอยหมั่นแวะเวียนมาเยี่ยมหากันอย่างสม่ำเสมอ
ฉันคงรู้สึกแปลกหากวันไหนไม่ได้พบเจอเธอ
คงถึงขั้นพร่ำเพ้อทุรนทุราย
 
แต่ฉันเองสังเกตมานานแล้วละ
ว่าก็มีบ้างที่เธอทำตัวเหินห่างจากฉันไป
ทำให้ฉันรู้สึกว่าหัวใจมันช่างว่างเปล่า
แต่ว่าเมื่อใดที่เธอทำเหมือนว่าจะทิ้งห่างฉัน
แล้วฉันเองเริ่มจะเผลอเปิดใจให้ใครเข้ามาแทนที่ความว่างเปล่านั้น
เธอก็จะรี่เข้ามาแสดงความเป็นเจ้าของจับจองใจฉันทันที
พยายามทำให้ฉันเห็นคุณค่าของเธอ
ด้วยการพยายามจะตอกย้ำความหวาดกลัวที่มีอยู่ในใจฉัน
และข่มขู่ว่าจะกลั่นแกล้งกันหากฉันผิดหวังจากใครคนนั้นทันที
จนฉันไม่กล้าจะเปิดใจให้ใครเข้ามาแทนที่
เพราะฉันเองก็ไม่มั่นใจว่าจะมีใครที่คอยอยู่เป็นเพื่อนฉัน คอยดูแลกันได้ดีเท่าเธอเช่นกัน
 
แต่ฉันก็รู้นะ
ว่าเธอเองก็กลัวการไม่มีใครเหมือนกันใช่ไหม
เพราะไม่ว่าใครก็กลัวการอยู่คนเดียวทั้งนั้นสินะ
แม้แต่ความเหงา ก็ยังกลัวที่จะเหงา
และต้องคอยหาใจของใครสักคนเพื่อเป็นที่อยู่อาศัย มีใครสักคนคอยอยู่เป็นเพื่อน
เธอถึงได้กลัวเหลือเกินว่าจะมีวันไหนที่ฉันจะผลักไสไล่ส่งเธอ
 
แต่อย่าหาว่าฉันใจร้ายกับเธอเลย
เพราะเธอจะจับจองพิ้นที่ในหัวใจฉันอย่างนี้อยู่เรื่อยไปมันก็ไม่ได้
ฉันเองก็เหนื่อยเหลือเกินกับวงวนของความรู้สึก
อยากมีใครสักคนยื่นมือมาดึงฉันออกไปจากวันเดิมๆเหมือนกัน
เธอเองก็ต้องเดินก้าวไปข้างหน้า
เหมือนอย่างที่ฉันเองก็อยากจะเดินก้าวไปข้างหน้ากับใครสักคน
อย่าเพิ่งมาตอกย้ำความหวาดกลัวจนให้ฉันต้องสูญเสียความมั่นใจเลย
ขอแค่ให้ฉันได้ลองเปิดใจให้เธอได้ออกไปและได้ลองรับใครสักคนเข้ามาบ้าง
ขอให้ฉันได้ลองในวันนี้ วันที่หัวใจฉันมันยังเข้มแข็งพอกับความเสียใจ
 
ไม่ต้องน้อยใจไปนะเจ้าความเหงา
เธอก็ยังคงเป็นเพื่อนเก่าที่สำคัญของฉันเสมอ
เพราะไม่มีใครหรอกที่ฉันกอดคอร้องไห้ด้วยบ่อยๆได้เท่าเธอ
แต่ขอแค่วันนี้ฉันได้ลองเปิดรับใครสักคนบ้าง
ก่อนที่ผนังห้องหัวใจฉันมันจะเปราะบางเกินกว่าจะกล้ารักใคร
 
ปล. แม้ในวันนี้ฉันเองก็ยังไม่รู้หรอกว่า จะมีใครไหมที่อยากจะเดินเข้ามาในใจฉัน
ในวันนี้ฉันเองก็ยังไม่รู้หรอกว่า คนๆนั้นจะเป็นใคร
written by: naynujang
 

ไม่มีใครเข้าใจ กับคำว่าเหงาใจ
ได้แท้จริง อย่างตัวฉัน
เฝ้ามองนาฬิกา ผ่านไปทีละวัน
ผ่านพ้นไป อย่างเชื่องช้า

เบื่อความเหงา เบื่อความจริง ที่เจอ
เบื่อความรู้สึก ที่ว่างเปล่า ที่เป็นอยู่ทุกวัน

และฉันต้องการ แค่ใครสักคน
อยู่ตรงนี้ ยืนเคียงข้างฉัน ทุกวันเวลา
สุขและทุกข์ ไปกับฉัน
วันที่เจอ เรื่องเลวร้ายมา
จะมีใคร บ้างไหม

อยากมีใครสักคน ที่จะคอยนั่งมอง
เมื่อฉันยัง ไม่กลับมา
ตื่นมาทุกๆ วัน ก็คอยจะพูดจา
อยู่ข้างกัน ไม่ไปไหน

 

::  แค่ใครสักคน  ::  ว่าน  ::

เผยแพร่ใน: on กุมภาพันธ์ 4, 2008 at 1:35 am  ความเห็น (9)  
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.