ณ ร้านอาหารร้านเดิมกลางเมืองใหญ่
ที่ที่ฉันเคยนั่งอยู่เดียวดายในมุมเหงา
แต่คืนนี้ฉันไม่ต้องนั่งเฝ้ามองดูใครต่อใครมากมายเช่นวันวาน
ฉันมีรอยยิ้มบนใบหน้าและมีเสียงหัวเราะของฉันเอง
เพราะค่ำคืนนี้ฉันมีใครคนหนึ่งที่นั่งอยู่ด้วยข้างๆ
แม้มันจะเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการทำความรู้จักกัน
แต่เพียงแค่เท่านั้นฉันก็สุขใจ
เสียงเพลงอ่อนหวานบรรเลงอ่อนไหว
คืนนี้ฉันรู้สึกซาบซึ้งกินใจกว่าคืนไหนๆที่ผ่านมา
ฉันและเค้าเดินก้าวออกจากร้าน
ขับรถไปตามเส้นทางของเมืองใหญ่
วันนี้มันไม่มีสายฝนแห่งความเดียวดายโปรยปรายจากฟากฟ้า
ไม่ต้องเฝ้ามองใครต่อใคร ไม่ต้องสนใจผู้คนรอบกาย
มีเพียงความสุขที่เกิดขึ้นในใจอย่างไม่รู้จะบรรยายอย่างไรออกมา
แม้จะได้ยินเสียงเพลงที่เคยฟังแล้วเหงา…
แต่ค่ำคืนนี้แม้เพลงเศร้ายังกลายเป็นเพลงสุข
เพราะที่นั่งข้างๆมันไม่เงียบเหงาอ้างว้างว่างเปล่า…เช่นเคย
แม้ฉันจะต้องขับรถพาตัวเองไปตามท้องถนนเพียงลำพังต่อไปหลังจากการบอกลา
แต่ความอบอุ่นในหัวใจฉันมันยังไม่จางหายไปไหน
นานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ที่ฉันไม่ได้ยิ้มได้อย่างมากมายแบบในคืนนี้
ณ วินาทีนี้ ในห้วงเวลานี้ ของค่ำคืนนี้…
ฉันไม่สนใจแล้วว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร
ฉันไม่สนใจแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปในวันข้างหน้า
ฉันไม่สนใจแล้วว่าเค้าจะอยากร่วมทางก้าวเดินไปกับฉันไหม
ฉันไม่สนใจแล้วว่าเค้าพร้อมจะเข้ามาในหัวใจของฉันหรือเปล่า
ตอนนี้ฉันไม่สนใจอะไรแล้วทั้งนั้น
เพราะฉันรู้เพียงแต่แค่ว่าคืนนี้ฉันกำลังมีความสุข
และประตูห้องหัวใจฉันก็เปิดพร้อมเสมอเพื่อเค้าเพียงคนเดียว
เมื่อไหร่ก็ตามที่เค้าต้องการ…
ฉันเปิดประตูเข้าบ้านตัวเอง
บ้านหลังเดิมที่กว้างใหญ่เกินไปสำหรับฉัน
แม้ละอองความเงียบเหงามันจะยังคงคละคลุ้งฟุ้งกระจายไม่หายไปไหน
แต่มันก็เริ่มบรรเทาลงด้วยความอบอวลของไออบอุ่นที่เอ่อล้นออกมาจากหัวใจฉัน
แม้เสียงเพลงเหงาๆจะยังคงบรรเลงอยู่อย่างเบาๆเช่นเคย
แต่วันนี้ท่วงทำนองของมันเริ่มเปลี่ยนแปลงไป
คืนนี้ฟ้ากว้างพร่างแสงดาวน้อยใหญ่ไร้ลมฝนให้เหน็บหนาว
ฉันทิ้งตัวเองนั่งมองแสงไฟยามค่ำคืนข้างหน้าต่าง
บนถนน ยังคงมีรถราอยู่มากมายแม้จะดึกดื่นเพียงใด
แสงไฟยังคงส่องสว่างสาดแสงสีสดใส
มันคงเป็นดั่งที่ใครๆบอกไว้ว่าเมืองใหญ่ไม่เคยเหงา
แต่คนในเมืองใหญ่ต่างหาก…ที่เหงา
เพียงแต่ในค่ำคืนนี้…ฉันมีความสุขมากเกินกว่าที่หัวใจฉันจะเหงา
ฉันล้มตัวลงนอนริมหน้าต่าง
ไม่อาจข่มตาให้นอนหลับเพื่อพ้นผ่านค่ำคืนนี้ไปได้
หัวใจฉันยังคงเต้นแรงสลับกับหยุดนิ่งเป็นครั้งคราว
เพราะมันยังคงตื่นเต้นกับช่วงเวลาดีๆของค่ำคืนนี้ที่เหมือนเพิ่งผ่านพ้นไป
ยังคงสงสัยว่าทำไมเค้าสามารถทำให้ฉันกลับมายิ้มและหัวเราะได้มากมายถึงเพียงนี้
แต่ก็เอาเถอะ…ณ ตอนนี้ฉันไม่ต้องการคำตอบของคำถามอะไรทั้งนั้น
ฉันรู้เพียงแค่ว่า…
ค่ำคืนวันเสาร์… แม้ในมุมที่เคยเหงา… หัวใจดวงเดิมของฉันมันจะไม่เหงาอีกต่อไป
written by: naynujang
YoU aRe mY inSpiRaTioN,
yOu ArE tHe OnE wHo cOuLd mAkE mE sMiLe aGaiN!!!
PS. ใจเหงา ในมุมเหงา ของค่ำคืนวันเสาร์
