ณ ร้านอาหารร้านเดิมกลางเมืองใหญ่
ที่ที่ฉันเคยนั่งอยู่เดียวดายในมุมเหงา
แต่คืนนี้ฉันไม่ต้องนั่งเฝ้ามองดูใครต่อใครมากมายเช่นวันวาน
ฉันมีรอยยิ้มบนใบหน้าและมีเสียงหัวเราะของฉันเอง
เพราะค่ำคืนนี้ฉันมีใครคนหนึ่งที่นั่งอยู่ด้วยข้างๆ
แม้มันจะเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการทำความรู้จักกัน
แต่เพียงแค่เท่านั้นฉันก็สุขใจ
เสียงเพลงอ่อนหวานบรรเลงอ่อนไหว
คืนนี้ฉันรู้สึกซาบซึ้งกินใจกว่าคืนไหนๆที่ผ่านมา
ฉันและเค้าเดินก้าวออกจากร้าน
ขับรถไปตามเส้นทางของเมืองใหญ่
วันนี้มันไม่มีสายฝนแห่งความเดียวดายโปรยปรายจากฟากฟ้า
ไม่ต้องเฝ้ามองใครต่อใคร ไม่ต้องสนใจผู้คนรอบกาย
มีเพียงความสุขที่เกิดขึ้นในใจอย่างไม่รู้จะบรรยายอย่างไรออกมา
แม้จะได้ยินเสียงเพลงที่เคยฟังแล้วเหงา…
แต่ค่ำคืนนี้แม้เพลงเศร้ายังกลายเป็นเพลงสุข
เพราะที่นั่งข้างๆมันไม่เงียบเหงาอ้างว้างว่างเปล่า…เช่นเคย
แม้ฉันจะต้องขับรถพาตัวเองไปตามท้องถนนเพียงลำพังต่อไปหลังจากการบอกลา
แต่ความอบอุ่นในหัวใจฉันมันยังไม่จางหายไปไหน
นานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ที่ฉันไม่ได้ยิ้มได้อย่างมากมายแบบในคืนนี้
ณ วินาทีนี้ ในห้วงเวลานี้ ของค่ำคืนนี้…
ฉันไม่สนใจแล้วว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร
ฉันไม่สนใจแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปในวันข้างหน้า
ฉันไม่สนใจแล้วว่าเค้าจะอยากร่วมทางก้าวเดินไปกับฉันไหม
ฉันไม่สนใจแล้วว่าเค้าพร้อมจะเข้ามาในหัวใจของฉันหรือเปล่า
ตอนนี้ฉันไม่สนใจอะไรแล้วทั้งนั้น
เพราะฉันรู้เพียงแต่แค่ว่าคืนนี้ฉันกำลังมีความสุข
และประตูห้องหัวใจฉันก็เปิดพร้อมเสมอเพื่อเค้าเพียงคนเดียว
เมื่อไหร่ก็ตามที่เค้าต้องการ…
ฉันเปิดประตูเข้าบ้านตัวเอง
บ้านหลังเดิมที่กว้างใหญ่เกินไปสำหรับฉัน
แม้ละอองความเงียบเหงามันจะยังคงคละคลุ้งฟุ้งกระจายไม่หายไปไหน
แต่มันก็เริ่มบรรเทาลงด้วยความอบอวลของไออบอุ่นที่เอ่อล้นออกมาจากหัวใจฉัน
แม้เสียงเพลงเหงาๆจะยังคงบรรเลงอยู่อย่างเบาๆเช่นเคย
แต่วันนี้ท่วงทำนองของมันเริ่มเปลี่ยนแปลงไป
คืนนี้ฟ้ากว้างพร่างแสงดาวน้อยใหญ่ไร้ลมฝนให้เหน็บหนาว
ฉันทิ้งตัวเองนั่งมองแสงไฟยามค่ำคืนข้างหน้าต่าง
บนถนน ยังคงมีรถราอยู่มากมายแม้จะดึกดื่นเพียงใด
แสงไฟยังคงส่องสว่างสาดแสงสีสดใส
มันคงเป็นดั่งที่ใครๆบอกไว้ว่าเมืองใหญ่ไม่เคยเหงา
แต่คนในเมืองใหญ่ต่างหาก…ที่เหงา
เพียงแต่ในค่ำคืนนี้…ฉันมีความสุขมากเกินกว่าที่หัวใจฉันจะเหงา
ฉันล้มตัวลงนอนริมหน้าต่าง
ไม่อาจข่มตาให้นอนหลับเพื่อพ้นผ่านค่ำคืนนี้ไปได้
หัวใจฉันยังคงเต้นแรงสลับกับหยุดนิ่งเป็นครั้งคราว
เพราะมันยังคงตื่นเต้นกับช่วงเวลาดีๆของค่ำคืนนี้ที่เหมือนเพิ่งผ่านพ้นไป
ยังคงสงสัยว่าทำไมเค้าสามารถทำให้ฉันกลับมายิ้มและหัวเราะได้มากมายถึงเพียงนี้
แต่ก็เอาเถอะ…ณ ตอนนี้ฉันไม่ต้องการคำตอบของคำถามอะไรทั้งนั้น
ฉันรู้เพียงแค่ว่า…
ค่ำคืนวันเสาร์… แม้ในมุมที่เคยเหงา… หัวใจดวงเดิมของฉันมันจะไม่เหงาอีกต่อไป
written by: naynujang
YoU aRe mY inSpiRaTioN,
yOu ArE tHe OnE wHo cOuLd mAkE mE sMiLe aGaiN!!!
PS. ใจเหงา ในมุมเหงา ของค่ำคืนวันเสาร์
เขียนแบบนี้แสดงว่าอินเลิฟ อิอิ
สอบวันสุดท้าย พี่นุ้ยจะพาหมีไปฉลองป่าว อิอิ
แหมๆๆๆๆๆ
ก็คนมันin Loveอ่ะเนอะๆๆๆๆ
ทำอะไร ก็เป็นใจเต้น ใจเต้นๆๆ
หัวหน้าทีมจับฉ่ายเรา อินเลิฟอย่างแรงเข้าแล้ว
งานแต่งเจ๊ด้า สังสยจะหวานมากๆ เลยนะนี่ อิอิ
ดีๆๆ จะได้มีแรงทำงานกันไป
ยินดีล่วงหน้าเลยนะ หมีเลิกเหงาแล้ว ^^
วันีน้เรื่องราวที่สดใส
ปกติจะเขียนเรื่องเศร้า
สบายดีหรือเปล่า
ช่วงนี้เสปซเงียบเหงา เพราะหลายคนเริ่มห่างจากเสปซออกมา
^ _ ^
นิย๊าย นิยาย …แหม๋แรกๆมันก็งี้แหละว้า
อะล้อเล่นนะน้อง ยังไงก็เร่งตามเจ๊ด้าให้ทันเน้อ จะได้มีฟามสุขในชีวิตอย่างแรงกะเค้ามั่ง